تأثیر تعامل راهبردی

دیدگاه

http://fna.ir/60pjk ۰ تأثیر تعامل راهبردی

سیاست ورزی دولت گذشته متمرکز بر برجام بود و درباره رابطه با شرق، مذبذبانه برخورد می‌شد. اکنون این سیاست دچار دگرگونی شده و دیگر پیام متعارضی از ناحیه ایران در مواجهه با شرق و بازیگران مهم آن داده نمی‌شود.

تأثیر تعامل راهبردی

خبرگزاری فارس؛ یادداشت: علی باقری مذاکره کننده ارشد جمهوری اسلامی روز پنجشنبه عنوان کرد که مذاکرات چند روز اخیر (دور هشتم) مثبت بوده است. همچنین اولیانوف نماینده روسیه در توئیتی اعلام کرده: از اوایل سال آینده توافق حاصل می‌شود، من از صمیم قلب آرزو می کنم همه شرکت کنندگان در گفتگوهای وین و همه حامیان توافق هسته‌ای در سراسر جهان شاهد بازیابی کامل برجام در اوایل سال آینده باشند. در این خصوص توجه به چند نکته حائز اهمیت است.

در کنارِ داشتن دست برتر و همزمان ابتکار عمل ایران در دور هفتم و هشتم مذاکرات هسته‌ای با ۱+۴، از جمله عامل مؤثری که به عنوان پیش‌برنده گفتگوها محسوب می‌شود، حمایت دو بازیگر فعال دارای نقش موثر (روسیه و چین) از مواضع اصولی تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی قبل و حین مذاکره می‌باشد. روسیه و چین علیرغم ادوار گذشته مذاکرات، که همواره نگاه محتاطانه‌ای به مسئله و مناقشه هسته‌ای ایران با غرب داشتند، در این دور با رویکردی همسو و نقشی حمایتی و همزمان فعال نسبت به مواضع اصولی جمهوری اسلامی وارد مذاکرات شده‌اند. این تغییر محسوس قطعاً اتفاقی نیست و محصول یک برآورد، محاسبه ذهنی و ادراک جدید نسبت به ایران می‌باشد. یقیناً بخشی از این رویکرد نتیجه تغییر بنیادین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی و نگاه راهبردی به شرق به ویژه نسبت به چین و روسیه بوده که در دولت سیزدهم شکل عملیاتی به خود گرفته است. مقامات روسیه و چین اکنون به این جمع‌بندی رسیده‌اند که می‌توانند روی ایران به عنوان یک شریک راهبردی و البته قابل اتکا حساب باز کنند. نحوه مواجهه مقامات کنونی جمهوری اسلامی نسبت به برجام، قرائتی از چسبندگی و گره‌زدگی سیاست داخلی و خارجی خود به آن را ندارد؛ سیاست ورزی دولت گذشته که متمرکز بر برجام بود و در این خصوص مذبذبانه با شرق برخورد می‌شد، اکنون دچار دگرگونی شده و دیگر پیام متعارضی از ناحیه ایران در مواجهه با شرق و بازیگران مهم آن داده نمی‌شود. بخش مهم ماجرا این است که اگر در ذهن مقامات روسیه و چین در گذشته این تلقی شکل گرفته بود که جمهوری اسلامی صرفاً می‌خواهد با نگاه تاکتیکی از ظرفیت آنان برای ایجاد موازنه و فشار بر طرف‌های مدعی خود در موضوع هسته‌ای استفاده کند، اکنون این محاسبه ذهنی تغییر کرده و این شائبه با جدیت ایران نسبت به تعامل با شرق بویژه چین و روسیه، بر طرف شده است. نکته مهم دیگر این است که ایجاد همگرایی و تعاملات در شرق نسبت به موضوعات مختلف می‌تواند ابزار و روشی برای مهار غرب و بویژه آمریکا در نظام بین‌الملل باشد. در حال حاضر روسیه و چین بدشان نمی‌آید از طریق ایجاد همگرایی نسبت به برجام و همکاری با جمهوری اسلامی، طرف غربی و آمریکا را در موضوع ضعف قرار دهند.

شراکت راهبردی در عرصه نظام بین‌الملل امری رایج و از عوامل پیش‌برنده و از الزامات تأمین منافع ملی بازیگران فعال در این حوزه است. جمهوری اسلامی در گذشته از این ظرفیت به خوبی برای تأمین منافع خود در نظام بین‌الملل و حل و فصل چالش‌هایی نظیر موضوع هسته‌ای استفاده نکرده است. اکنون فرصت خوبی بدست آمده تا در کنار حضور فعال، مقتدرانه و منطقی در نظام بین‌الملل از طریق ظرفیت تعامل و شراکت راهبردی بلندمدت با چین و روسیه و از طریق جایگاه بین‌المللی آنها به حل چالش‌های خود به ویژه در حوزه هسته‌ای مبادرت شود.

انتهای پیام/

شما می توانید این مطلب را ویرایش نمایید

این مطلب را برای صفحه اول پیشنهاد کنید چین برجام روسیه توافق هسته‌ای دولت سیزدهم این خبر توسط افراد زیر ویرایش شده است

اخبار مرتبط

  • سنگ آمریکا را به سینه می‌زنید یا…؟!

source

دیدگاهتان را بنویسید