دست خالی سازشکاران فلسطینی؛ ابومازن با معیار مقاومت دشمن را تهدید می‌کند

– اخبار بین الملل –

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، سازمان آزادی بخش فلسطین که از سال 1991 به مسیر مذاکره با رژیم صهیونیستی گام نهاد حالا پس از سه دهه مذاکره دست خود را کاملاً خالی می بیند. نتیجه 3 دهه مذاکره سازشکاران فلسطینی با صهیونیست این بوده است که رژیم اشغالگر طی روزهای گذشته رسماً اعلام کرده است با طرح دو دولت که مبنای تمام مذاکرات 3 دهه گذشته این رژیم و ساف بوده، کاملاً مخالف است. حالا ابومازن همچون یک دهه گذشته که بن بست کامل مسیر مذاکره را لمس کرده به سمت مجموعه ای از اقدامات بی فایده گام بر می دارد که بارها این اقدامات را آزموده و نتیجه ای از آنها نگرفته است.

گزینه های ابومازن

طی روزهای گذشته پس از آنکه صهیونیست ها رسماً اعلام کردند مخالف طرح دو دولت هستند ابومازن طی اظهاراتی اعلام کرد حالا که آنها با این طرح مخالف اند ما چاره ای نداریم جز آنکه به سمت گزینه های دیگر حرکت کنیم. گزینه هایی چون بازگشت به سمت درخواست اجرای طرح تقسیم 1947 سازمان ملل و حرکت به سمت تشکیل دولت واحد دموکراتیک در فلسطین تاریخی که در آن حقوق سیاسی و مدنی کامل فلسطینیان در فلسطین تاریخی محقق خواهد شد. نه دولت واحدی که اشغالگران را تأیید کرده، نظام نژاد پرستانه آنها بپذیرد.

آنچه در این سخنان ابومازن به عنوان تهدید خطاب به اشغالگران ارائه می شود تهدیدی است که با چارچوب های مقاومت بیان شده است. ابومازن و سازمان آزادی بخش فلسطین با پذیرفتن مرزهای سال 1967 در مذاکره با رژیم صهیونیستی عملاً از فلسطین از نهر تا بحر دست برداشته بودند. اما حالا که کارد به استخوان ابومازن رسیده و او می خواهد اهرم فشاری علیه صهیونیست ها به کار گیرد، از فلسطین تاریخی ، همان فلسطین از نهر تا بحر سخن می گوید.

اهرم های فشار گذشته ابومازن

طی سال های گذشته از زمانی که مذاکرات سازش طی سال های 2010 تا 2014 بدون هیچ نتیجه ای رها شد. هرگاه ابومازن قصد داشت صهیونیست ها را تهدید کند از 4 ابزار موجود در میان سازشکاران فلسطینی بهره می گرفت. اول، کنار رفتن از میز مذاکره و قطع نیمه تمام مذاکرات، دوم، مراجعه به سازمان های بین المللی برای عضویت در آن سازمان ها و اقدام علیه رژیم صهیونیستی در آنجا سوم، تهدید به انحلال حکومت خودگردان فلسطین، و چهارم، قطع همکاری امنیتی با رژیم صهیونیستی.

3 تهدید اول به مرور از سوی صهیونیست ها اجرایی شد یعنی صهیونیست ها با قطع مذاکرات عملاً مسیر مذاکره را تعطیل کردند. پس از آن با وتوی آمریکا و محدودیت هایی که برای ابومازن به وجود آوردند مسیر اقدام بین المللی را برای سازشکاران فلسطینی بستند و در مرحله سوم با روی کار آوردن یک ساختار اداری وابسته به ارتش رژیم صهیونیستی تحت عنوان «کوگت»، حکومت خودگردان را تعطیل کردند. ابزار چهارم ابومازن خط قرمز صهیونیست ها بود که هیچ گاه عملاً تعطیل نشد و ابومازن می دانست که تعطیلی آن مساوی با حذف عملی او از عرصه فلسطین خواهد بود.

انتقاد یکی از رهبران فلسطینی از موضع ابومازن: به‌رسمیت ساختن اسرائیل باید لغو شودامتناع بایدن از دیدار با محمود عباس

تهدید دشمن با معیارهای مقاومت

حالا ابومازن در سال 2021 پس از گذشت 30 سال از کنفرانس مادرید که اهرم های فشار سازش در فلسطین را – که خود او معمار و مجری آن بوده است- ناکارآمد می بیند با معیارهای مقاومت دشمن اشغالگر را تهدید می کند. اشاره به فلسطین تاریخی- که همان فلسطین از نهر تا بحر است- به معنی کنار گذاشتن توافقنامه اسلو است که در آن بر سرزمین های 1967 تأکید می شود. این بدان معنا است که ابومازن با معیارهای مقاومت دشمن صهیونیست را تهدید می کند. کنار گذاشتن اسلو به معنای کنار گذاشتن مسیر مذاکره و سازش با رژیم صهیونیستی و تأکید بر کارآمدی مقاومت است.

3 دهه سازش در فلسطین، آنقدر بی فایده و بی دستاورد بوده که معمار و مجری سازش را به این نقطه رسانده که حالا با معیارهای مقاومت و کنار گذاشتن سازش دشمن صهیونیست را تهدید می کند. واقعیت میدان و حرکت درست مقاومت، برهمگان این نکته را به طور قطع و یقین اثبات کرده است که مقاومت تنها راه رسیدن به نتیجه در مقابل اشغالگران است و دشمن اشغالگر جز زبان مقاومت را نمی فهمد. زبانی که آنها را عقب رانده، به آزادی فلسطین از همیشه نزدیکتر شده است.

انتهای پیام/

source article

دیدگاهتان را بنویسید